concilier
PracticeMeaning: to reconcileGroup: er-verbLevel: B1
present
| je | concilie |
| tu | concilies |
| il | concilie |
| nous | concilions |
| vous | conciliez |
| ils | concilient |
imperfect
| je | conciliais |
| tu | conciliais |
| il | conciliait |
| nous | conciliions |
| vous | conciliiez |
| ils | conciliaient |
subjunctive
| je | concilie |
| tu | concilies |
| il | concilie |
| nous | conciliions |
| vous | conciliiez |
| ils | concilient |
future
| je | concilierai |
| tu | concilieras |
| il | conciliera |
| nous | concilierons |
| vous | concilierez |
| ils | concilieront |
conditional
| je | concilierais |
| tu | concilierais |
| il | concilierait |
| nous | concilierions |
| vous | concilieriez |
| ils | concilieraient |
passe-compose
| j' | ai concilié |
| tu | as concilié |
| il | a concilié |
| nous | avons concilié |
| vous | avez concilié |
| ils | ont concilié |