convoiter
PracticeMeaning: to covetGroup: er-verbLevel: B1
present
| je | convoite |
| tu | convoites |
| il | convoite |
| nous | convoitons |
| vous | convoitez |
| ils | convoitent |
imperfect
| je | convoitais |
| tu | convoitais |
| il | convoitait |
| nous | convoitions |
| vous | convoitiez |
| ils | convoitaient |
subjunctive
| je | convoite |
| tu | convoites |
| il | convoite |
| nous | convoitions |
| vous | convoitiez |
| ils | convoitent |
future
| je | convoiterai |
| tu | convoiteras |
| il | convoitera |
| nous | convoiterons |
| vous | convoiterez |
| ils | convoiteront |
conditional
| je | convoiterais |
| tu | convoiterais |
| il | convoiterait |
| nous | convoiterions |
| vous | convoiteriez |
| ils | convoiteraient |
passe-compose
| j' | ai convoité |
| tu | as convoité |
| il | a convoité |
| nous | avons convoité |
| vous | avez convoité |
| ils | ont convoité |